Well we’re quite behind on writing blog posts. I try to refrain from writing because it will ruin the fun for Wim. I want him to have first dibs on the telling of our adventures. So excuse the lateness for the English readers.

With fall now here, we had a lot of things to do. We got the apple picking out of the way. It wasn’t as successful as hoped though. We started our day at the Hopewell historical furnace. It was a hot spot in America’s past for iron crafting. After touring we had a nice picnic and went off to get apples. With my luck, after 5 minutes I slipped on a rotten apple and got stung by a not so happy bee that was eating said apple. Well, at least I’m not scared of a bee sting anymore after being a victim. I sucked up the pain and Wim helped me get two nice apples. Nice apples weren’t plentiful because it’s a natural orchard and the bee’s have first dibs.

This past week we finally got some pumpkins in time for Halloween. We got some awesome stencil ideas and carved away (picture in Wim’s post below). Carving was new to both Wim and I. My parents used to do the carving when I was younger, so I got to do a lot this time. I baked the pumpkin seeds in the oven, which was also a learning experience.

I keep asking Wim to set up some sort of picture gallery on his blog, but he hasn’t gotten around to it so I will add some images this post. A picture is worth a thousand words after all…

Some pictures are from the trip to Hopewell, others are from a car show hosted by the local high school up the hill. Wim got to see a lot of ‘interesting’ people there (Hicks)…haha

Nice Red Car

Reflection

American Patriotism

Hopewell Picnic

Portrait at Hopewell

Een maand zit ik hier ondertussen alweer. Het gaat echt snel. Ik kan me nog als de dag van gisteren het afscheid van iedereen herinneren, het laatste optreden met de band. etc. Het begint hier ondertussen wel te wennen. Doordeweeks ben ik hier op de campus, in het weekend ga ik naar Sarah. Dat is voor mij nu een beetje mijn “thuis”, waar ik lekker kan relaxen. Ik moet zeggen, Sarah’s familie zorgt goed voor me hier.

Ik heb een al een tijdje geen berichtje meer geplaatst hier, dat betekent niet dat er niks te melden valt. Eigenlijk juist het tegenovergestelde, ik heb het erg druk. Naast school heb ik nu ook een baantje als webmaster bij een van de departementen hier op de campus. Dat houd in dat ik voor een aantal departementen hun website bijwerk en up to date houd. Het is lekker flexibel, ik kan in principe werken wanneer mij het uitkomt en gewoon vanuit mijn kamer. Ik verdien zo ongeveer 8 dollar per uur (in euro’s is dat met de huidige wisselkoers echt ruk, maar goed), en heb werk voor ongeveer 15 a 20 uur per week. Dus dat is een lekker zakcentje.

Marijke is ondertussen ook de deur uit en zit in Curacao voor een jaar. Naar wat ik hoor gaat het daar na een wat moeilijk begin goed. Ik kan me erg goed voorstellen dat het in je eentje ver weg van huis best moeilijk is om je draai te vinden. Ik heb hier veel mensen om me heen die ik al ken en waar ik op kan terugvallen, maar ik kan me voorstellen dat als je dat niet hebt het best wel even moeilijk is om te wennen.

Het is ondertussen al eind oktober, maar hier is het nog steeds zomers weer. Zo rond de 20 graden. Waarschijnlijk niet zo warm als op Curacao, maar aangezien mijn kamer niet zo heel goed geventileert is wordt het hier behoorlijk warm binnen. Van mij mag het wel wat afkoelen binnenkort. De bladeren aan de bomen willen nog niet echt zo snel verkleuren als gebruikelijk is verkleuren, misschien ook last van global warming? Het is altijd nog meer herfst dan wat ik gewend ben van Nederland, grijs en regenachtig.

Over een paar weken beginnen de feestdagen alweer. Bij jullie zullen ondertussen de pepernoten wel in de winkels liggen, hier hebben we voor kerst eerst nog Halloween, de Amerikaanse variant van ons Sint Maarten. Kids gaan bij de deuren langs verkleed in enge kostuums en halen snoep door simpelweg “trick or treat!” te roepen. Ik moet zeggen, ik vind Sint Maarten wat dat betreft leuker, kinderen doen er tenminste nog iets voor. Maar dat wordt de laatste jaren ook minder, de liedjes worden steeds korter. Om toch maar met de traditie mee te doen hebben Sarah en ik pompoenen uitgeholt en er een patroon uit gesneden. Dat ziet er dan ongeveer zo uit:

Vervolgens hebben we aan het einde van de maand Thanksgiving, een feest dat hier groots gevierd wordt met een uitgebreid diner met de hele familie. De restaurantreservering voor de familie Jefferis is al geregeld en ik mag mee, dus dat wordt mijn eerste Thanksgiving dinner. Ik ben benieuwd.

Het is ondertussen al lang voorbij mijn bedtijd, dus ik moet maar weer eens gaan. Ik zal proberen wat vaker een bericht te plaatsen. Ik vind het erg leuk om van jullie te horen, dus reacties zijn van harte welkom!

Tot gauw,
Wim

!@(uploads/2007/10/pict9575.jpg:L400 popimg: “Campus bij nacht / Campus by night)
!@—